Arjan Dasselaar

Deze site bevat ook een serieuze biografie.

De enige reden dat deze pagina bestaat, is dat het bijbehorende uitklapmenu nogal veel van zijn retorische humor verliest als het louter zou bestaan uit het item ‘Zijn kat’.

Maar ja, op deze pagina moet dan wel iets staan. Daarom treft u hieronder een foto aan van een niet-werkende Dasselaar op een Australische surfplank, met daaronder een stuk tekst dat ik omstreeks dezelfde tijd richting alle thuisblijvende kantoorpaupers familie, vrienden en kennissen stuurde.

De – zeer beperkte – selectie uit de berichten die ik destijds via mijn mailinglijst ‘Brandend Zand’ rondstuurde, gaat over mijn bezigheden in Byron Bay: surfen, eten en drinken. It was the best of times, it was the worst of times. Oh nee, alleen dat eerste.

Spring rechtstreeks naar:
• Eten
• Drinken
• Surfen

Eten
Terwijl ik op een mueslireep kauwde, bedacht ik dat via deze mailinglijst nog bijna niets verteld is over een o zo belangrijk onderdeel van het backpackerleven: het eten.

Australië is een land dat groot is gemaakt door stoere mannen (meest met strafblad) en dat is te merken aan de keuken, die erg aardappel- en vlees-geörienteerd is.

Herkauwen
Voor een dollar of vijf (3 euro) heeft u een biefstuk van bijna een halve kilo. Koken als backpacker is dan ook eenvoudig: koop een biefstuk, een uitje en wat paddestoelen, en voor u het weet zit u koe te herkauwen.

Waarom er nog backpackers zijn die aardappels in de magnetron poffen om de resulterende prut vervolgens te vullen met zalm uit blik, is mij een raadsel. Maar goed, ik snap wel meer niet (vrouwen, kwantummechanica en de regels voor buitenspel, om er maar een paar te noemen).

Drinken
De biefstuk kan vervolgens worden weggespoeld met lauwe dan wel gekoelde pis, oftewel Australisch bier als VB. Goed bier maken de Australiërs ook, maar dat is onbetaalbaar. Dit komt omdat het door de eigenzinnige inwoners van Tasmanië wordt gemaakt, en dat is een eind sjouwen van de rest van het land. Zeker met zo’n zwaar en volumineus produkt als bier.

Niettemin, gaat u ooit naar Australië en heeft u geld (dat wil zeggen, meer geld dan een arme backpacker als ik), koop dan Boag’s of Cascade. Witbierliefhebbers kunnen proberen uit te wijken naar het in de meeste plaatsen vrijwel onverkrijgbare want uit Western Australia afkomstige Red Back. Mjam.

Champagne
Wie zijn biefstuk niet met VB wil wegspoelen (verstandig) en geen geld heeft voor Boag’s, staat met zijn rug tegen de muur. Er is dan nog maar 1 uitweg: champagne. Een goede fles kost een dollar of 12 en hoewel het van de Fransen geen champagne mag heten, smaakt het beter dan de verdunde druivenpuree-op-koolzuurbasis die bij AH onder deze naam wordt verkocht.

Eet er alleen geen aardbeien bij, dat is voor backpackers met kapsones.

Via een meer of minder logische brug brengt me dit op het onderwerp: kaas. Hiervan hebben de Australiërs geen … eh… gegeten. Andermaal is Tasmanië de enige Australische deelstaat waar iets wordt geproduceerd dat in de richting komt.

Latex
Brie uit andere staten smaakt naar gerecycled latex, wat, zoals ik later bedacht, tevens verklaart waarom condooms hier zo goedkoop zijn. Tasmaanse brie en blauwe kaas is weliswaar niet licht, maar tenminste verteerbaar. (Voorgaande zin is grammaticaal correct. Heus.)

Als uw leven u lief is, vermijdt dan Australische rookkaas. Het recept is geheim, maar bestaat vermoedelijk uit gelijke delen melk, autobanden en in bushfires om het leven gekomen koalabeertjes. Soms smeult de kaas zelfs nog na.

Surfen
In Byron Bay heb ik leren surfen. Het moet de moeilijkste sport zijn die ik ooit geprobeerd heb. Dat zegt iets, want qua watersporten heb ik zo’n beetje alles wel gedaan, inclusief windsurfen, duiken en zeilen. Geheel ongevaarlijk is het ook niet, meer dan eens heb ik surfers afgevoerd zien worden naar de dichtsbijzijnde EHBO voor wat fijne hechtingen.

De beloning bij succes staat in verhouding met de risico’s. Er is weinig magischer dan te voelen hoe je opgetild wordt door een golf en te balanceren op de kracht van de oceaan (en te weten dat als je 1 balansfoutje maakt, je ribbenkast er blauwer uitziet dan die envelop van de fiscus). Een val van een golf van 8 meter is vaak dodelijk, maar wees gerust, ik ben alleen van een golf van 2 meter afgesodemieterd.

Morgen ga ik weer.

Overdenking: waarom eten zoveel protestanten een historisch belast gerecht als appelmoes?

_{De berichten die ik via Brandend Zand verstuurde, bevatten ook tal van anekdotes over het behalen van drie duikbrevetten, boze vissers op Tasmanië, mijnstadjes in het Australische binnenland, haaien bij Adelaide, mijn eerste vliegles, vreemdgaande Canadezen en Engelsen, hoe ik bijna eindigde als duikinstructeur in Airlie Beach, en mijn ontmoeting met een Huntsman-spin waarnaar ik later nog eens een bedrijf zou vernoemen. Maar daar is vast niemand in geïnteresseerd. Toch?}